Co to jest padaczka i jakie są jej przyczyny?

Padaczka jest jedną z najczęstszych chorób układu nerwowego. Choruje na nią do 1% ludzi (w Polsce ok. 400 tys., na świecie 60-70 mln). Padaczka jest przewlekłą chorobą mózgu, polegającą na występowaniu powtarzających się napadów padaczkowych. U większości pacjentów nie udaje się ustalić przyczyny padaczki.

Najczęstsze znane przyczyny padaczki u osób dorosłych to guzy i urazy mózgu oraz zapalenia mózgu i opon mózgowo-rdzeniowych, a u pacjentów po 65. roku życia - udary mózgu i choroby zwyrodnieniowe (m.in. choroba Alzheimera).

 Jak objawia się padaczka?

Objawem są pojawiające się z różną częstością napady padaczkowe, które są wyrazem przejściowych zaburzeń czynności bioelektrycznej mózgu. W zależności od tego, w jakim obszarze mózgu występują nieprawidłowe wyładowania bioelektryczne, napad może się różnie objawiać. Najczęstsze objawy to: utrata przytomności, wyprężenie ciała, a następnie drgawki, sinica, „piana z ust”, przygryzienie języka, niekiedy bezwiedne oddanie moczu. Napad padaczkowy trwa krótko, z reguły 2-3 minuty, niekiedy kilkanaście sekund. Po napadzie pacjent może być senny, zmęczony, może odczuwać ból mięśni i/lub głowy. Niektórzy pacjenci przed wystąpieniem napadu odczuwają lęk, nieprzyjemny zapach lub smak, słyszą muzykę. ( tzw. aura).

Napady padaczkowe często mają nietypowy przebieg. Mogą mieć postać tak zwanych napadów mioklonicznych, obejmujących drgawki kończyn górnych, rzadziej dolnych, bez utraty świadomości, powodujące upuszczanie trzymanych w ręku przedmiotów lub upadek, występujące często rano, po obudzeniu lub pod wpływem bodźców świetlnych. U części pacjentów podczas napadów nie występują drgawki, tylko brak lub utrudnienie kontaktu z otoczeniem. Są to napady nieświadomości lub częściowe złożone. Napady nieświadomości występują częściej u dzieci, pacjent nie reaguje na kierowane do niego słowa, jest „nieobecny”, po kilku, kilkunastu sekundach wraca do wykonywanej poprzednio czynności. W trakcie napadu częściowego złożonego pacjent nie nawiązuje kontaktu przez około 2-3 minuty, najczęściej ma otwarte oczy, mogą występować tak zwane automatyzmy, czyli czynności wykonywane automatycznie (np. mlaskanie, przełykanie śliny, skubanie ubrania, rozpinanie guzików).

Napad padaczki – pierwsza pomoc

W przypadku wystąpienia napadu padaczki nie bójmy się pomóc choremu!

  • Przede wszystkim zachowajmy spokój, większość napadów ustępuje po 2-3 minutach.
  • Należy ułożyć chorego w bezpiecznym miejscu, zabezpieczyć go przed upadkiem, skaleczeniem, urazem głowy, tułowia i kończyn.
  • Kontrolować oddech i drożność dróg oddechowych.
  • Rozluźnić ubranie w okolicy szyi, rozpiąć pasek, usunąć z ust ciała obce (np. sztuczną szczękę).
  • W czasie napadu nie należy otwierać zaciśniętych szczęk i wkładać żadnych przedmiotów do ust, nie należy przytrzymywać siłą rąk i nóg chorego, nie można wlewać wody ani podawać leków do ust, jeśli chory jest nieprzytomny.
  • Poczekać, aż napad ustąpi, ułożyć chorego na boku, aby uniknąć zakrztuszenia lub zadławienia, pozostać z chorym aż do czasu odzyskania pełnej sprawności.
  • Po zakończeniu napadu chory może być senny (należy mu pozwolić odpocząć) lub pobudzony (nie należy używać siły).
  • Jeśli napad przedłuża się lub występują kolejne napady, należy wezwać pogotowie.
Załączniki:
Pobierz plik (padaczka 1wsza pomoc.jpg)padaczka 1wsza pomoc.jpg[ ]230 kB